در هفته گذشته اعلام شد که تهران يکي از ده شهر نامطلوب جهان براي سکونت شناخته شد.
اما
تهران جذابيت هاي منحصر بفردي هم دارد که در هيچ جاي دنيا نظير ندارد:

تهران تنها شهري است که در آن مي توانيد وسط خيابانهاي آن نماز بخوانيد، وسط پارک شام
بخوريد، در رستوران به ديدن مانکن هاي لباس هاي مدل جديد برويد، در تاکسي نظرات سياسي
تان را بگوييد، در کوه برقصيد، اما براي ملاقات با نامزدتان بايد به يک خانه خلوت برويد.
تهران تنها شهري است که در آن دو نفر روي دوچرخه مي نشينند، چهار نفر روي موتورسيکلت
مي نشينند، شش نفر توي ماشين مي نشينند، 50 نفر توي ميني بوس مي نشينند و90 نفر
سوار اتوبوس مي شوند.
تهران تنها شهري است در دنيا که پياده ها حتما از وسط خيابان رد مي شوند، اتومبيل ها حتما
روي خط عابر پياده توقف مي کنند و موتورسيکلت ها حتما از پياده رو عبور مي کنند.
تهران تنها شهر دنياست که در آن هميشه همه چراغ ها قرمز است، اما هر کس دوست داشت
از آن عبور مي کند.
در تهران از همه جاي ماشين ها صدا در مي آيد، بعلاوه ی ضبط صوت آنها.
همه در خيابان ها و پارک ها با صداي بلند با هم حرف مي زنند، جز سخنرانان که حق حرف زدن
ندارند.
رانندگي در تهران مثل سياست ايران است، هرکسي هر کاري دلش بخواهد مي کند، اما همه
چيز به کندي پيش مي رود.
ماشين ها در کوچه هاي تنگ با سرعت 100 کيلومتر حرکت مي کنند، در خيابانها با سرعت 40
کيلومتر حرکت مي کنند و در بزرگراهها پارک مي کنند تا راه باز شود.
مردم وقتي سوار تاکسي مي شوند طرفدار براندازي هستند، وقتي به مهماني مي روند اصلاح
طلب مي شوند و وقتي راه پيمايي مي کنند محافظه کارند و وقتي سوار موتورسيکلت مي شوند
راست افراطي مي شوند......
با تمام این احوالات هم ایرانو عشق است و هم تهرانو....!